Leegte

Naast de aluminiumfabriek
stond lange tijd een volks café.
Ik kwam er altijd met mijn kliek,
soms ook alleen of met z’n twee.

De waard was vriendelijk, lachte veel,
en tapte altijd mopjes, maar
je trof er ook bar personeel
op drukkere dagen van het jaar.

Hield je van gekookte eitjes?
Wittechocoladetaart?
Huisgemaakte vleespasteitjes?
Dat stond allemaal op de kaart.

Wel wat duur, vond Lange Pat,
mijn vriend de langeafstandsloper.
Hij vroeg dus als hij honger had
een half gekookt eitje. Veel goedkoper!

De fabrieksarbeider ziet
een leegte nu bij ’t buitenkomen.

Dag gezelligheid! Dag café!
Dag verse pasteitjes van klein vee!

Geen goed biertje in ’t verschiet
om de dorst wat in te tomen.

Een spatie doet de ogen pijn
waar één huizenrij moest zijn.

Maar die spatie is er niet
in mijn hart of in mijn dromen,

en zo weet ik soms niet goed
of de spatie ertoe doet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s