Brieven aan Peter Verlinden

Beste Peter Verlinden,

 

Ik heb net de zeer overtuigende brief van Mevrouw Homans gelezen en dat heeft me helemaal de ogen geopend. Nu voel ik mij toch gedrongen om u te vragen: waar haalt u eigenlijk de vermetelheid vandaan om te beweren dat we, als Vlamingen, au fond allemaal racisten zijn? Vermits ik weiger mee te stappen in een dergelijk discours, behoud ik mij het recht voor om alles wat u zegt te verwerpen. U zal uw opiniestuk dan maar moeten herschrijven op een zodanige manier dat niemand nog kan beweren dat u beweert dat we au fond allemaal racisten zijn. Veel succes daarmee!

 

Met vriendelijke groeten,

 

een bezorgde burger

*******

Beste Peter Verlinden,

 

Bedankt voor uw snelle antwoord. Ik heb het net nagelezen en inderdaad bent u niet degene die stelt dat we als Vlamingen allemaal racisten zijn. Het is uw oud-collega William Van Laeken. Merkwaardig dat dat me ontgaan was in het stuk van Mevrouw Homans.

Maar ik weiger nog steeds mee te stappen in dat discours. Daarom zal ik niet eerder in staat zijn de inhoud van uw artikel te overwegen dan wanneer uw oud-collega zijn ranzige, beledigende onzin teruggenomen heeft of dan wanneer u formeel afstand genomen heeft van zijn ranzige, beledigende onzin, of dan wanneer u nog minder met hem te associëren zal vallen dan door een oud-collega te zijn!

 

Met vriendelijke groeten,

 

een bezorgde burger

*******

Beste Peter Verlinden,

 

Ik begrijp uit uw brief dat u betwist dat u zou vinden dat alle Vlamingen au fond racisten zijn. Wel het is niet aan mij om dat te motiveren. Maar om u ter wille te zijn, zal ik het naar mijn beste kunnen proberen uit te leggen. Niemand zal kunnen zeggen dat ik ervoor terugdeins de dingen bij hun naam te noemen!

Op kantoor ben ik altijd degene die koffie zet, omdat ik meestal als eerste aankom. Vorige week was ik uitzonderlijk een half uur te laat. Niemand had koffie gezet. Ik sprak daar een collega op aan, toevallig een andersgekleurde collega, en vroeg hem waarom niemand anders koffie gezet had. Het is niet zo dat ik de enige ben die koffie drinkt; alle collega’s drinken koffie als ik hem zet. Ik was dus met recht en reden een beetje ontstemd.

De collega die ik aansprak verontschuldigde zich en zei dat hij er gewoon niet aan gedacht had. Maar in de blik waarmee hij me aankeek zag ik geen verontschuldiging. Al sprak hij het niet uit, zijn ogen beschuldigden me. Hij vond dat ik een racist was.

En dat is precies wat er gebeurt als men altijd maar doekjes windt om bepaalde thema’s, in plaats van te zeggen waar het op staat. Er zijn twee mogelijkheden: ofwel durven we op te treden tegen dergelijk gedrag, ofwel blijven we bij de pakken neerzitten, maar dan moeten we ermee leven voortdurend als racist beschouwd te worden door alles en iedereen. U hoort duidelijk in het kamp van degenen die er doekjes om willen winden. U spreekt bijvoorbeeld van de “dreigende terreur van het racisme”, terwijl het Vlaams Belang juist tot minder dan de helft van zijn kiezers gereduceerd is! U hangt een discours aan dat er onvermijdelijk in uitmondt dat we vooraleer we iets doen of zeggen drie keer moeten nadenken of we niet toevallig op iemands tenen trappen, en zelfs dan nog niet de garantie hebben om nooit voor racist uitgescholden te worden.

Ik hoop dat ik het daarmee voldoende geïllustreerd heb.

U vraagt verder wat het verschil is tussen de standpunten van de N-VA en die van het Vlaams Belang.

Wel het kan toch niet duidelijker! Ten eerste is het Vlaams Belang een racistische partij en de N-VA niet, zoals iedereen weet. Ten tweede zouden Filip Dewinter of Gerolf Annemans nooit schrijven wat Liesbeth Homans schrijft in haar stuk. Ik citeer:

“Mag ik eerst en vooral mijn afschuw uiten voor wat u en uw gezin is overkomen. Een huis bekladden met scheldwoorden op basis van de huidskleur van de bewoners, dat is onaanvaardbaar. Dit is een daad van zuiver racisme waar geen verzachtende omstandigheden voor bestaan. Ik begrijp maar al te goed hoe bedreigend deze laffe actie overkomt bij uw vrouw en kinderen en hoop dat zij zich snel opnieuw veilig voelen in een Vlaanderen dat hen vanzelfsprekend als een burger onder de burgers beschouwt. Dat is niet alleen mijn persoonlijke wens. Het is ook ondubbelzinnig het maatschappijbeeld waar mijn partij, de N-VA, voor staat.”

En verder:

“U zal ons steeds problemen bij naam horen noemen, maar altijd zullen wij een opdeling van de bevolking op basis van huidskleur volstrekt onaanvaardbaar vinden.”

 

Met vriendelijke groeten,

 

een bezorgde burger

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s