Iedereen haat ons

Stel dat ik voor de doodstraf ben, maar zeventig procent van mijn sociale omgeving is ertegen. Stel verder dat ik een soort woordvoerder ben van de dertig procent die ervoor is. Er vinden vaak discussies plaats, en nu merk ik dat veel mensen dingen zeggen die impliceren dat ik ongelijk heb. Hoe zal ik hierop reageren? Zal ik ingaan op deze argumenten tegen mijn positie, en ze proberen te weerleggen? Of zal ik helemaal niet luisteren en gewoon zeggen: “er is toch zo’n verschrikkelijke haat tegen ons!”
Stel dat mijn voorkeur voor de doodstraf niet gedeeld wordt door dertig, maar door eenenvijftig procent van mijn sociale omgeving: zelfde verhaal, alleen is het dan nog vreemder dan in het eerdere geval om mij in een slachtofferrol te wentelen.
“Er is zoveel haat jegens de N-VA!” Ik kan nog begrijpen dat sympathisanten van de partij dat zo aanvoelen, zolang het over loutere algemeenheden gaat, bijvoorbeeld over mensen die zeggen dat N-VA’ers allemaal opportunisten zijn, allemaal egoïsten, allemaal fascisten. Maar zodra er ook maar een beetje een reden gegeven wordt om het oneens te zijn met de standpunten van de N-VA, is het toch onbegrijpelijk dat beschuldigingen van N-VA-haat hierop een afdoende repliek zouden kunnen zijn. Als je elk argument tegen je positie afdoet als willekeurige kritiek, enkel omdat men zogezegd tegen je is, wat is dan nog het verschil met een migrant die elke commentaar op zijn gedrag of levenswijze afdoet als blind racisme?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s